Patiënten die in een psychische crisis worden opgenomen in ons ziekenhuis komen in de toekomst terecht op een High & Intensive Care Unit, ofwel HIC. In een HIC-werking staan intensieve zorgen op maat van de noden van een patiënt centraal. Eén-op-één-begeleiding, continue afstemming en het zo minimaal mogelijk gebruik maken van vrijheidsbeperkende maatregelen zijn de bouwstenen van het model. Voor de realisatie krijgt ons ziekenhuis extra personeel toegekend door federaal minister van Volksgezondheid Vandenbroucke.

Het concept van High & Intensive Care komt overgewaaid uit Nederland en vindt z’n weg doorheen de psychiatrie in België. Centraal staat zorg op maat voor patiënten in crisis met zo veel mogelijk aanwezigheid en nabijheid. Onze gesloten opnameafdeling voor crisisinterventie evolueert naar een High & Intensive Care Unit. Tom Rosseels, psycholoog op de afdeling: “Zo zetten we de weg verder die we de afgelopen tijd reeds bewandelden: meer zorg op maat bieden in crisismomenten, wanneer mensen of hun omgeving het meest kwetsbaar zijn.”

Meer contact

Extra zorgverleners en het werk anders organiseren maken meer ruimte voor één-op-één contact tussen patiënt en zorgverlener, zeker in acute crisissituaties. “We staan voortaan meer midden de leefgroepen. Aanwezig zijn, heel dicht naast je patiënt gaan staan en op die manier escalatie van crisissen vermijden. We praten in gesprekken rond zorgafstemming niet alleen over de patiënt, maar proberen deze samen met naasten en het externe hulpverleningsnetwerk zoveel als mogelijk actief te betrekken. Elke patiënt krijgt een persoonlijke begeleider waarmee zij samen hun traject afleggen en in gesprek kunnen gaan over de verwachtingen”, vertelt Vanessa Aerts, hoofdverantwoordelijke op de afdeling.

Intensieve zorgen

Wie verblijft in de gesloten opnamedienst krijgt standaard een éénpersoonskamer toegewezen in het high care-gedeelte. Architecturale aanpassingen geven de afdeling een meer geborgen en huiselijker karakter met onder meer dimbare lichten, planten en kunst aan de muur. In geval van ernstige ontregeling, bijvoorbeeld bij agressie of een sterk toegenomen risico op suïcide, kan de patiënt tijdelijk terecht in het intensive care-gedeelte, net naast de leefgroepen. Daar bevinden zich kamers die meer lijken op gewone patiëntenkamers, maar met minder prikkels en meer beveiliging. In dit gedeelte kan men de zorg opschalen en er is ruimte voor meer één-op-één-begeleiding. De deur kan er open blijven en er is de mogelijkheid tot rooming-in, waarbij een familielid of vriend aanwezig mag zijn en zelfs mee kan overnachten.

Dr. Didier Schrijvers, psychiater op de afdeling: “Vroeger was er enkel de keuze tussen verblijven in een leefgroep of afzonderen in een kale en koude afzonderingskamer. Maar de realiteit is niet zo zwart-wit. Nu kunnen we meer op maat werken. Escalaties kan je echter nooit helemaal uitsluiten. Zijn ook de zorgen op de intensive care onvoldoende en blijkt afzondering toch onvermijdelijk, dan wordt die in de tijd maximaal beperkt.”