Simon is hoofdverpleegkundige bij een van de afdelingen ouderenpsychiatrie in het Universitair Psychiatrisch Centrum Duffel. Hij begon er als veiligheidssteward, maar schoolde zich bij tot verpleegkundige en leidinggevende. Ook Veerle werkt bij een afdeling voor ouderen, als verpleegkundige. Zij startte anderhalf jaar geleden als zij-instromer.
Jullie hebben allebei een bijzonder parcours afgelegd. Hoe is dat tot nu toe verlopen?
Simon: “Ik ben hier begonnen als veiligheidssteward en ben zo in aanraking gekomen met de job van verpleegkundige. Als steward had ik al wel contact met patiënten, bijvoorbeeld om hen naar een onderzoek te begeleiden. Dat lag mij en ik wilde daar meer mee doen. Ik heb dan, met steun van het ziekenhuis, de bachelor verpleegkunde gevolgd. Mijn leidinggevende van toen maakte er echt een erezaak van om flexibel te zijn zodat ik naar de les kon en thuis kon studeren. Ondertussen ben ik hoofdverpleegkundige en zit ik in mijn tweede jaar van de bachelor-na-bachelor zorgmanagement. Als je klaar bent voor een volgende stap, kan je dat hier zeker aangeven en dan wordt er ook geluisterd. Daar ben ik zelf het levende bewijs van.”
“Op mijn 49 jaar ben ik afgestudeerd en als verpleegkundige gestart. Ik heb er nog geen seconde spijt van gehad!”
Veerle, verpleegkundige
Veerle: “Ik heb lang geleden als begeleider voor mensen met een beperking gewerkt. Daarna was ik meer dan tien jaar stafmedewerker in een zorgvoorziening, maar het bleef altijd kriebelen om weer met beide voeten in de zorg te staan. Toen mijn kinderen wat ouder waren, heb ik de sprong gewaagd en ben ik aan mijn opleiding verpleegkunde begonnen. Via het project #kiesvoordezorg kon ik een contract afsluiten bij Zorggroep UPC Duffel terwijl ik overdag les volgde, betaald door de overheid. Toen ik stage deed bij mijn huidige afdeling, wist ik onmiddellijk: daar wil ik gaan werken. Op mijn 49 jaar ben ik afgestudeerd en als verpleegkundige gestart. Ik heb er nog geen seconde spijt van gehad!”
Zorggroep UPC Duffel is een grote organisatie. Wil dat zeggen dat je intern eens van plek kan wisselen of iets nieuws proberen?
Simon: “Absoluut! Ik probeer zelf regelmatig te polsen bij de mensen in mijn team waar ze naartoe willen, en hen daarin te ondersteunen. Dat kan bijvoorbeeld door tijdelijk eens mee te draaien op een andere afdeling of door een extra diploma te halen waarmee je dan een nieuwe functie kan uitoefenen. Ik zou natuurlijk het liefst alle mensen in mijn team houden. (lacht) Maar binnen onze organisatie liggen er veel pistes open en je wordt zeker ondersteund om die te verkennen. Als je gemotiveerd bent, is er héél veel mogelijk!”
"Als je gemotiveerd bent, is er hier héél veel mogelijk."
Simon, hoofdverantwoordelijke
Veerle: “Je kan altijd ideeën voorleggen. Zelf heb ik een tijdje geleden aangegeven dat ik geïnteresseerd was in de opleiding tot referentiepersoon dementie. Dat is een tiendaagse externe opleiding, die ik intussen heb afgerond. Ik ben heel tevreden in mijn huidige functie, maar in een verre toekomst zou ik wel hoofdverantwoordelijke willen worden. Het lijkt mij heel boeiend om vanuit die rol de visie en werking van je afdeling uit te bouwen.”
Hoe worden verpleegkundigen aangemoedigd om hun kennis te delen met elkaar?
Veerle: “Na mijn opleiding tot referentiepersoon dementie heb ik een vorming aan het team gegeven om mijn inzichten te delen. Daarnaast hang ik om de twee weken een poster op met nieuwe tips en tricks, bijvoorbeeld hoe je iemand met dementie kan benaderen door eerst de elleboog even aan te raken. Ik merk dat collega’s zoveel mogelijk proberen terug te koppelen. Da’s fijn, want het zou zonde zijn dat relevante info en kennis bij één persoon verzameld blijven.”