Tanja werkt al 23 jaar als verpleegkundige bij de afdeling voor mensen met een psychosegevoeligheid binnen het Universitair Psychiatrisch Centrum Duffel. Ook Mies startte als verpleegkundige. Ze werd daarna hoofdverpleegkundige bij Zorggroep UPC Duffel en is er vandaag aan de slag als zorgmanager.
Zorggroep UPC Duffel werkt met multidisciplinaire teams. Hoe ziet zo’n team eruit?
Mies: “Dat verschilt per afdeling. Vaak zijn dat verpleegkundigen, therapeuten, een maatschappelijk werker, hoofdverpleegkundige, psycholoog en psychiater. Maar afhankelijk van de noden van de patiënten kan het team die profielen zelf invullen. De ene afdeling kiest bijvoorbeeld bewust voor een ergotherapeut, de andere voor een non-verbale therapeut.
Tanja: “Zo zijn er op onze afdeling ook een criminoloog en jurist omdat er ook patiënten met een interneringsstatuut verblijven.”
Welke rol heeft een verpleegkundige in dat team?
Tanja: “Als verpleegkundige spendeer jij het meeste tijd met patiënten. Waar psychologen of therapeuten vaker een momentopname zien, zijn wij voortdurend aanwezig. Je ziet je patiënten in veel meer verschillende situaties en hebt een andere relatie met hen, waardoor je een belangrijke schakel bent in hun traject. Onze observaties zijn cruciaal om te evalueren hoe het écht met iemand gaat.”
“De observaties van een verpleegkundige zijn cruciaal om te evalueren hoe het écht met iemand gaat.”
Tanja, verpleegkundige
“Bovendien is elke verpleegkundige persoonlijk begeleider van een aantal patiënten. Op het patiëntoverleg neem je als eerste het woord en heb je inspraak in hoe we samen het traject verder vormgeven. Iedereen heeft z’n eigen invalshoek en expertise, dus ieders stem telt.”
Ook de familie speelt een belangrijke rol in het behandeltraject. Hoe werken jullie met hen samen?
Mies: “Als de patiënt ermee instemt, nodigen we de familie uit voor een kennismakingsgesprek, en eventueel vervolggesprekken. Het familiebeleid is bij Zorggroep UPC Duffel een belangrijke pijler. Gespecialiseerde medewerkers en ervaringsdeskundigen ondersteunen teams in het samenwerken met naasten, ook wanneer het contact moeilijk verloopt. Patiënt, naasten en behandelteam: dat is de driehoeksverhouding waarbinnen we werken.”
Wat zijn de sterktes van jullie team?
Tanja: “Er is veel empathie en respect voor collega’s. Iedereen voelt zich op z’n gemak en de samenhorigheid is groot. Als ik bijvoorbeeld een dag afwezig ben, krijg ik sowieso een berichtje. Ik heb zelf eens een moeilijkere periode gehad en toen is een van mijn collega’s aan onze hoofdverpleegkundige gaan vragen om mij wat te ontlasten. Zelf zou ik dat niet zo snel gedaan hebben, dus dat vond ik heel fijn.”
“Ik denk dat het eigen is aan de psychiatrie om zorgzaam te zijn voor collega’s.”
Mies, zorgmanager
Mies: “Dat komt overeen met hoe ik als zorgmanager de verschillende afdelingen ervaar. Ik denk dat het eigen is aan de psychiatrie om zorgzaam te zijn voor collega’s. Het is tenslotte onze job om rekening te houden met mensen en alert te zijn voor hoe het met hen gaat.”
Hoe bespreken jullie dingen die minder goed lopen?
Tanja: “Wij hebben regelmatig intervisiemomenten waar we zulke zaken bespreken, maar je hoeft daar zeker niet op te wachten. Als er iets scheelt, kan je dat gewoon zeggen tegen een collega. Die openheid is er wel. En bij onze hoofdverpleegkundige kunnen we ook terecht met vragen of problemen. Zij maakt altijd tijd om te luisteren en mee een oplossing te zoeken.”
Mies: “Er is ook het ‘Welzijn op het Werk’-team, dat regelmatig opleidingen rond veerkracht organiseert of intervisies op maat voorziet, bijvoorbeeld voor teams die door een pittige periode gaan. En met het initiatief ‘Mijn kwartiertje’ willen we benadrukken dat het oké is om even tijd te nemen voor jezelf. Lukt dat elke dag? Waarschijnlijk niet. Maar we willen dat wel aanmoedigen en een klimaat creëren waarin welzijn vooropstaat.”